Deze gezinnen willen jou bedanken!

De ouders van Shania, Jack en Sophie willen jou bedanken voor jouw hulp. Ze vertelden je vorig jaar wat een noodlottig ongeval met een kast, een hartstilstand bij een baby en een vroeggeboorte met je doen als vader en moeder. Daarmee gaven ze een gezicht aan 6.483 gezinnen die vorig jaar in een Ronald McDonald Huis logeerden. Door jouw bijdrage kregen al deze kinderen een nachtzoen van hun eigen mama of papa. Maar hoe gaat het nu met deze families? Hoe gaat het met Shania, Jack en Sophie?

Shania en haar ouders

Shania gaat stapje voor stapje vooruit

“Het gaat goed met ons. We hebben de draad van het leven weer redelijk opgepakt. Al valt dat soms nog niet mee. Juist nu alles weer ‘normaal’ begint te worden, komt ook de tijd van het echte verwerken. Shania revalideert nog steeds en ze gaat met kleine stapjes vooruit, maar vermoeidheid speelt nog een grote rol. Ze is nog niet de Shania van voor het ongeluk. Dat is moeilijk voor haar, maar soms ook voor ons. Na het delen van ons verhaal in de [t]Huis stond ik versteld van de reacties.  Bijzonder hoeveel mensen geraakt waren door ons verhaal en met ons hebben meegeleefd. Daar zijn wij op onze beurt weer door geraakt. Sowieso koesteren wij hele warme herinneringen aan het Ronald McDonald Huis, ondanks de zware periode waar we in zaten en alle spanningen, stress en soms slechte prognoses. Het was voor ons elke dag weer ‘thuiskomen’. Een warm bad. Daar ben ik dankbaar voor.” - Erik

Jack heeft ‘zijn’ agenten ontmoet

Jack, samen met zijn ouders en zijn broertje

“Na lang aarzelen hebben wij contact opgenomen met de agenten die er tijdens Jacks hartstilstand bij waren. Het was heel intens en bijzonder om met ze te praten over de avond die ons leven veranderde. Als afsluiter mochten de jongens even in de politieauto zitten. Heel stoer natuurlijk! Verder ontwikkelt Jack zich goed en is hij nog steeds heel vrolijk. Hij danst graag en houdt van stoeien met zijn grote broer Benjamin. Zijn hartje is op dit moment stabiel, volgens de cardioloog heeft hij zijn pacemaker de afgelopen tijd weinig nodig gehad. Zijn oogjes blijven wel een probleem. Zeker nu met het mooie weer, heeft hij snel last van het zonlicht. Gelukkig hebben allebei de mannetjes zin in een nieuwe fase in ons leven: Benjamin gaat binnenkort voor het eerst naar school en voor Jack hebben we een specialistisch kinderdagverblijf gevonden, waar ze ook een stukje van de zorg overnemen. Zo wordt thuis straks weer wat meer thuis. Daar verheug ik me op.” - Astrid

Sophie heeft er een broertje bij!

“Het gaat goed hier. Sophie is nu een vrolijk en ondeugend peutertje. En ze is grote zus geworden! Van Wout, waar ze heel lief voor is. Wout is helaas ook te vroeg geboren en de zwangerschap was weer heel spannend. We hebben met medicatie, ziekenhuisopnames en bedrust de bevalling nog kunnen uitstellen tot 31 weken. Anders was hij waarschijnlijk ook geboren met 25 weken, net als Sophie. De zwangerschap bracht veel herinneringen boven. Aan hoe klein Sophie was, hoe kritiek ze heeft gelegen en hoe we ’s nachts weleens met ongekamde haren vanuit het Ronald McDonald Huis naar het ziekenhuis zijn gerend, omdat het slecht met haar ging. Ik heb daar in mijn kraamtijd nog best wat tranen om gelaten. Sommige uit verdriet, andere uit dankbaarheid omdat het zo goed is afgelopen. We hebben nu twee gezonde kindjes! Die zich keurig volgens de boekjes ontwikkelen. Het had heel anders kunnen lopen. Sinds we thuis zijn realiseer ik me pas hoe bijzonder het is dat er mensen zijn die de Ronald McDonald Huizen mogelijk maken.” - Susan

Lees meer verhalen

Laat een ziek kind niet alleen. Word donateur.

ik doneer maandelijks: