
Sorens geboorte werd zo lang mogelijk uitgesteld
Udritcha is 24 weken zwanger van haar vierde kindje als ze het gevoel heeft dat de kleine een beetje laag zit. Samen met Juan kreeg ze al dochters Ellany (11) en Isea (8) en ze verloren bij 18 weken zwangerschap hun derde dochtertje. In het ziekenhuis in hun woonplaats zien ze dat de bevalling zich al aandient, maar voor Udritcha is er helaas geen plek. Dus gaat het gezin naar het UMC Groningen.
“In Groningen werd geprobeerd de bevalling zo lang mogelijk uit te stellen”, vertelt Udritcha. “Maar bij ruim 25 weken zwangerschap was er geen houden meer aan.” Zoon Soren komt via een natuurlijke bevalling ter wereld. Hij wordt meteen opgenomen op de afdeling Neonatologie.
Veel spelen
Udritcha blijft een week op de kraamafdeling, daarna checkt het gezin samen in bij Ronald McDonald Huis Groningen. Udritcha: “Gelukkig was er meteen plek voor ons. Onze dochters hadden op dat moment vakantie en waren dus ook een paar weken in het Huis. Zij hebben echt een vakantie-ervaring gehad, omdat er zoveel te spelen viel. En ook voor ons was het, 200 kilometer van huis, een uitkomst.”
Juan: “Dat je gewoon je eigen plekje hebt, waar je kunt koken, op het terras kunt zitten en je terug kunt trekken op je kamer, is zoveel waard.” Udritcha: “Mijn moeder verbleef ook in de buurt. Zij kon gewoon lekker met ons mee ontbijten en bij de meiden zijn als wij in het ziekenhuis waren. We hadden al vaak de donatieboxen bij McDonald’s gezien, maar ons nooit gerealiseerd hoeveel je er als ouders in het Huis voor terugkrijgt. Echt geweldig.”
‘Voor ons en onze dochters was het Huis een uitkomst’

Koud en stil
Soren heeft in het ziekenhuis ondertussen het nodige te verduren. Udritcha: “Als prematuur kindje onderging hij heel de rataplan. Vooral zijn longblaasjes vroegen aandacht, die waren nog niet goed gerijpt. Hij heeft aan de beademing gelegen en had premature suikerziekte, met als gevolg dat hij veel infusen en insuline kreeg.” Juan: “Een spannend moment was toen hij een infectie leek te hebben. Hij werd koud en stil, wat erg ongebruikelijk voor hem was. De verpleging reageerde ontzettend alert. Er bleek een knik in de arterielijn te zitten." Deze lijn die ingebracht wordt in de slagader, zorgt voor een constante meting van de bloeddruk en voor een minder belastende bloedafname. Udritcha: "Gelukkig kon de knik er snel uit gehaald worden. We kijken sowieso met een ontzettend goed gevoel terug op de zorg die Soren kreeg.”
Met sprongen vooruit
Na twee maanden mag Soren naar de post-neo-afdeling in hun woonplaats en verlaat het gezin Huis Groningen. Udritcha: “Heel fijn, zowel voor Soren als voor ons. Ik had best last van heimwee naar mijn eigen huis.” Eenmaal daar gaat Soren met sprongen vooruit en na twee maanden mag hij mee naar huis. Juan: “Het gaat