We hebben een engel en een bengel

Drie jaar geleden moesten Charlene (22) en Aidan (27) afscheid nemen van hun eerstgeboren zoon Ajani, terwijl nieuw leven weer in aantocht was. “We hebben nu een engel en een bengel."

“Onze prachtige zoon ziet na 39 weken het levenslicht. We noemen hem Ajani, dat ‘hij die de strijd wint’ betekent. Zijn apgar-score is perfect, maar toch staat de kamer vol met kinderartsen. Er is iets... maar wat? Hij wil en kan niet drinken; alles komt er direct weer uit. Ajani wordt opgenomen in het Juliana Kinderziekenhuis en wij nemen intrek in het Ronald McDonald Huis Den Haag. Na drie maanden blijkt het kleine mannetje in alles achter te lopen. Hij heeft zeldzame uiterlijke kenmerken die aanleiding zijn voor talloze onderzoeken bij de neuroloog. Ik ben de namen en de tel kwijt, maar zie dat de arts voor ons kindje door het vuur gaat.”

Onmacht

“De dagelijkse verzorging van Ajani is erg pittig. Omdat hij veel spuugt en zichtbaar veel pijn heeft, is dag en nacht verzorging nodig. De onwetendheid en je kindje te zien lijden aan iets dat we niet kennen of wat misschien zelfs nobij hem en doen we wat we kunnen. Samen een muziekje luisteren, knuffelen of hem masseren om hem even wat verlichting te geven. Dat lukt af en toe ook, maar vaak kort. Soms weet ik niet meer wat ik als moeder voor hem kan betekenen. Dan bekruipt me een gevoel van wanhoop.”

Afscheid 

“Na een second opinion opname in VU Medisch Centrum verslechtert Ajani heel hard. De artsen brengen het nieuws dat ze niet meer kunnen doen voor Ajani dan zijn pijn verzachten. Met een nog hogere dosis medicatie zien we hem eindelijk rustig slapen. Dit geeft hem, maar ook ons zo veel rust en vrede dat we besluiten onze pijn en het naderende gemis te accepteren. De laatste week blijven we de hele tijd bij hem in het ziekenhuis en laten we ook prachtige foto’s maken. Het afscheid is heel mooi en intiem; precies zoals wij het willen. Nu kijken we terug op een heel zware periode met veel verdriet, waarin wij elkaar echt hebben leren kennen.”

"Soms wist ik niet meer wat ik als moeder voor Ajani kon betekenen."

 

Hoopvolle toekomst

“De verwerking stopt nooit. Ik betrek Ajani nog veel bij het gezin. Misschien is dat wel mijn verwerking. Drie maanden na het overlijden van Ajani wordt onze tweede zoon Chevano geboren, helemaal gezond. We hebben nu een engel en een bengel. En hopen over een paar maanden een gezonde kleine meid in onze armen te nemen. Ook zijn we verloofd met het vooruitzicht snel na de bevalling te trouwen. Onze toekomst ziet er rooskleurig uit, met Ajani in ons hart.”

Lees meer verhalen