%
  • Fiets de HomeRide

    500 kilometer fietsen in 24 uur. In teamverband. In weer en wind.

  • Ren de HomeRun

    240 kilometer rennen in 24 uur. In estafettevorm. Dag en nacht.

  • HomeWalk

    100 kilometer lopen in 24 uur. In estafettevorm. Dag en nacht.

  • Start je eigen actie

    Je sportieve prestatie laten sponsoren of geld vragen i.p.v. cadeaus.

Ronald McDonald Huis Emma Amsterdam

Bij Emma Kinderziekenhuis AMC

Ga naar site

Ronald McDonald Huis VUmc Amsterdam

Bij Amsterdam UMC, locatie VUmc

Ga naar site

Ronald McDonald Huis Den Haag

Bij HagaZiekenhuis, locatie Juliana Kinderziekenhuis

Ga naar site

Ronald McDonald Huis Groningen

Bij Universitair Medisch Centrum Groningen

Ga naar site

Ronald McDonald Huis Leiden

Bij Willem-Alexander Kinderziekenhuis, Leids Universitair Medisch Centrum

Ga naar site

Ronald McDonald Huis Maastricht

Bij Maastricht UMC+

Ga naar site

Ronald McDonald Huis Nijmegen

Bij Radboundmc

Ga naar site

Ronald McDonald Huis Sophia Rotterdam

Bij Erasmus MC-Sophia

Ga naar site

Ronald McDonald Huis Middenwest-Brabant

Bij Elisabeth-TweeSteden Ziekenhuis of Libra Revalidatie & Audiologie, Leijpark

Ga naar site

Ronald McDonald Huis Utrecht

Bij Universitair Medisch Centrum Utrecht

Ga naar site

Ronald McDonald Huis Zuidoost-Brabant

Bij Maxima Medisch Centrum

Ga naar site

Ronald McDonald Huis Zwolle

Bij Isala

Ga naar site

Ronald McDonald Huiskamer Emma Amsterdam

Bij Emma Kinderziekenhuis AMC

Ga naar site

Ronald McDonald Huiskamer Delft

Bij Reinier de Graaf Gasthuis

Ga naar site

Ronald McDonald Huiskamer Den Haag

Bij HagaZiekenhuis, locatie Juliana Kinderziekenhuis

Ga naar site

Ronald McDonald Huiskamer Leiden, Daktuin

Bij Willem-Alexander Kinderziekenhuis, Leids Universitair Medisch Centrum

Ga naar site

Ronald McDonald Huiskamer Maastricht

Bij Maastricht UMC+

Ga naar site

Ronald McDonald Huiskamer Nijmegen

Bij Radboudumc

Ga naar site

Ronald McDonald Huiskamer Sophia Rotterdam, Speeldek

Bij Erasmus MC-Sophia

Ga naar site

Ronald McDonald Huiskamer Middenwest-Brabant

Bij Elisabeth-TweeSteden Ziekenhuis in het Moeder- en Kindcentrum Fam

Ga naar site

Ronald McDonald Huiskamer Utrecht Máxima Centrum

Ga naar site

Ronald McDonald Huiskamer Utrecht Wilhelmina Kinderziekenhuis

Ga naar site

Ronald McDonald Huiskamer Zuidoost-Brabant

Bij Máxima Medisch Centrum

Ga naar site

Ronald McDonald Huiskamer Zwolle

Bij Isala

Ga naar site

Boshuus, Arnhem

Bij Klimmendaal en Rijnstate

Ga naar site

Hoeve, Beetsterzwaag

Bij Revalidatie Friesland

Ga naar site

Kindervallei, Valkenburg

Bij Adelante Kinderrevalidatie

Ga naar site
locaties Created with Sketch.

Deel dit verhaal

Boas' broers en zussen herkenden hem alleen nog aan zijn haar

In het grote gezin van Hans en Johanne is een verkoudheid bij een van de kinderen niet iets om meteen gealarmeerd van te raken. Maar als hun jongste zoon Boas (1) hoge koorts krijgt en plotseling helemaal niet meer reageert, slaat de paniek toe.

Het is de eerste maandag in het nieuwe jaar en bijna het hele gezin is na een gezellige kerstvakantie weer aan het opstarten. Alleen Boas is niet lekker, hij heeft koorts. Johanne vindt hem erg suf en vertrouwt het niet. Ze belt de huisarts, waar ze later die middag terechtkan. Maar dan wordt Boas plotseling helemaal slap en krijgen zijn ouders geen contact meer met hem. Johanne: “We wonen tegenover de huisarts, dus ik heb hem in een dekentje gewikkeld en ben naar de overkant gerend.”

Boas handje

Septische shock

De huisarts belt meteen de ambulance, die Boas naar het ziekenhuis in Zwolle brengt. Boas heeft een septische shock: een bloedvergiftiging veroorzaakt door een bacterie. In de loop van de nacht lijkt er wat verbetering te komen in zijn situatie, maar de volgende ochtend krijgt Boas een grauwe kleur en vlekken over zijn hele lichaam. Hij moet zo snel mogelijk naar het UMC Groningen, waar hij aan de beademing en aan de hart-longmachine moet, omdat zijn bloedsomloop totaal ontregeld is. Johanne: “Het is onbeschrijfelijk wat er dan door je heen gaat. We moesten er rekening mee houden dat Boas onderweg naar Groningen zou overlijden. Je hoofd staat stil, maar alles maalt tegelijkertijd. We belden familie en vrienden om opvang voor de andere kinderen te regelen. Ook hebben we samen gebeden.”

In Groningen ondergaat Boas meteen een openhartoperatie, zodat zijn verstoorde bloedsomloop overgenomen kan worden door de hart-longmachine. Hans: “Woensdagochtend zei de arts: ‘Haal jullie andere kinderen ook maar, we kunnen hem nu nog in leven houden aan de machine.’” Vrienden en familie rijden het halve land door om Boas’ broers Jacco (13) en Cor (7) en zussen Anneke (16) en Jonneke (9) bij hem te brengen. Het hele gezin schaart zich om Boas’ bedje op de ic. Hans: “Zijn broers en zussen herkenden hem alleen nog aan zijn haar. Hij zag er erg slecht uit, helemaal opgezet en overal blauwpaarse vlekken. We hebben op de ic met elkaar voor hem gezongen. Dat was een zeer emotioneel en onvergetelijk gezinsmoment.”

Boas met broertjes en zusje

Waardevol leven

De volgende dag checkt het gezin in bij Ronald McDonald Huis Groningen. Hans: “In een mum van tijd werd het Huis ons ‘thuis in Groningen’. Weg uit het ziekenhuis, weg van de geuren, de geluiden en de stress. Met een krantje op schoot met opgetrokken benen op een lekkere bank. Het Huis was voor ons echt een oase.” Broer Cor en zus Jonneke logeren in de weekends ook in het Ronald McDonald Huis. Hans: “Ze waren dan vaak vroeg wakker en hebben uren gespeeld met al het prachtige Playmobil dat in de speelruimte stond.”

Johanne: “De betrokkenheid van de vrijwilligers was  geweldig. Een van de vrijwilligers zal me altijd bijblijven. Op een gegeven moment werd duidelijk dat Boas’ linkervoetje geamputeerd moest worden, omdat door de bacterie in het bloed een groot deel van zijn voet was afgestorven. Ik zat er helemaal doorheen. Deze vrijwilliger had zelf een beperking aan haar been. Zij leerde me in één gesprek dat een amputatie weliswaar beperkingen kan geven, maar ook hoe waardevol het leven met een beperking kan zijn. Ze heeft me enorm geholpen het juiste perspectief te zien en me ook geleerd hoe ik om moest gaan met Boas na de amputatie.”

 

‘In het Huis waren we even weg van ziekenhuisgeuren, geluiden en stress’

Boas met familie

Veel steun

De familie wordt ondertussen niet vergeten door hun omgeving. Johanne: “We hebben bijna niet gekookt in het Huis, omdat er vanuit onze kerkelijke gemeente voor ons gekookt werd. Fantastisch! En in totaal hebben we ongeveer 1.000 kaarten mogen ontvangen. Dan voel je je zo gesteund.” In het Ronald McDonald Huis zien ze dat dit niet vanzelfsprekend is. Johanne: “Er verbleef in het Huis een gezin dat gevlucht was uit Iran, in een azc woonde en in Nederland bijna niemand kende. We merkten, ondanks de taalbarrière, dat we ook veel raakvlakken hadden, bijvoorbeeld in ons geloof. Elke ochtend zagen we elkaar bij het ontbijt en gaven we elkaar een knuffel. Zo konden we elkaar tot steun zijn. En voordat ik het iemand had verteld, voelde deze moeder aan dat ik zwanger was van ons zesde kind. Dat heeft me diep geraakt.”

Boas

Bijna drie weken ligt Boas uiteindelijk op de ic. Hans en Johanne ervaren het als een wonder wanneer een riskante bloedprop bij het hart tijdens de operatie ineens niet meer te vinden is. Als de bacterie in het bloed eenmaal onder controle is, wordt stap voor stap de intensieve zorg afgebouwd. Boas zegt voor het eerst weer ‘Mama’, wat iedereen ontroert en hoop geeft. De gevreesde restschade aan zijn hersenen, hart en nieren blijft uit. Wel sterven verschillende uiteinden van zijn lichaam af, waardoor niet alleen zijn linkervoetje geamputeerd moet worden, maar ook van zijn rechtervoetje een deel van zijn tenen. Zijn beide duimen zijn nog intact, maar van alle acht vingers zijn de vingertoppen afgestorven. Hans: “En we zijn er nog niet. De kans bestaat dat er nog een stuk van zijn linkeronderbeen geamputeerd moet worden. Maar ondanks dat is Boas weer ons vrolijke ventje en zijn we ontzettend blij en dankbaar dat hij nog bij ons is.”

 

Geef om kinderen zoals Boas

Meer verhalen uit Huis Groningen