‘Het besef dat niet alles vanzelfsprekend is’

Arnold en Annemiek Langeveld zitten in de eetkeuken van Ronald McDonald VU Huis en drinken een kopje koffie, terwijl ze vertellen over het afgelopen jaar. Hun zoon Marijn van dertien is dit keer vanwege een operatieve ingreep en controle voor één nacht opgenomen in VUmc . Bijna een jaar geleden, op 22 juni 2010,  kreeg  Marijn een ernstig ongeluk op het erf van hun akkerbouwbedrijf op Texel.

Lekker slingeren

Op die dag was het gezin Langeveld druk bezig met de voorbereidingen voor een groot feest op Texel: het Polderfeest  ter ere van het  175-jarig bestaan van de polder Eierland. Arnold was een van de drijvende krachten achter dit meerdaagse spektakel en was druk doende met de generale repetitie.  Marijns oudere broer Pieter was met een vriend bezig om een vlot te bouwen  voor de vlotjesoptocht tijdens de festiviteiten.  Hiervoor stond een grote ijzeren bak hoog op de leggers van een vorkheftruck. Marijn kwam aanlopen en wilde even lekker slingeren aan een uitstekende stang van deze bak. Het hele gevaarte van zo’n 400 à 500 kilo begon te schuiven en landde boven op Marijn.

Annemiek was op dat moment heel dichtbij op de camping die ze naast hun boerderij runnen. “Ik hoorde geschreeuw en je voelt meteen dat het ernstig is.”  Annemiek snelt toe en zit naast hem totdat de ambulance arriveert. Dat het ernstig  was begreep Marijn zelf ook; hij had het liefst het hele gezin bij hem willen hebben in de ziekenauto. Hij werd vervolgens met de traumahelikopter verder vervoerd naar VUmc. Het was inmiddels laat op de avond en de rijkspolitie regelde voor Arnold en Annemiek een marineboot voor de overtocht naar Den Helder. Daar aangekomen gingen ze met de taxi in vliegende vaart verder naar het ziekenhuis.

Pech en geluk

Daar volgt de eerste zeer kritieke nacht, Marijn had veel inwendig bloedverlies. Gelukkig komt hij deze nacht door en er volgen nog 29 nachten op de Intensive Care. Al die tijd logeren Arnold en Annemiek in Ronald McDonald VU Huis. Ze ervaren dit als een enorm rustpunt . “Je hebt al je aandacht en energie nodig om de periode door te komen. Je hoeft niet te zwerven of vrienden te belasten.” Als ze vanuit het ziekenhuis terug liepen naar het Huis zeiden ze:  ‘We gaan naar huis’.

Annemiek kijkt ondanks alles dankbaar terug op deze zware eerste periode een jaar geleden. “Het was natuurlijk verschrikkelijke pech dat dit gebeurde, maar het was ook een enorm geluk dat verder alles klopte. Dat zijn broer en ik er dichtbij waren toen het gebeurde, dat de hulpverlening heel snel op gang kwam, dat we hier in het Huis konden wonen  en dat we in VUmc terecht kwamen.”

Fietsen schenken

Arnold en Annemiek hebben hun dankbaarheid voor het Ronald McDonald VU Huis op een prachtige manier getoond. Ze besloten het VU Huis tien fietsen te schenken. Arnold: “Op de fiets kunnen mensen even de stad in of even het Amsterdamse Bos in of boodschappen doen.” Terug op Texel stapte hij naar Van der Linde Bike Totaal om ze te bestellen. Eigenaar Erwin van der Linde bood direct aan mee te doen. “Hij had zelf ook al eens in het Ronald McDonald Huis gelogeerd en weet hoe belangrijk het is”. Toen Marijn in november 2010 weer naar VUmc moest voor controle was dat een geschikt moment voor de overhandiging.

Het was met recht een veelbewogen jaar met veel zorgen maar ook met veel positiefs. Dankbaar zijn ze ook voor alle betrokkenheid en belangstelling die mede-Texelaars tonen. Annemiek: “Je weet wel dat niet alles vanzelfsprekend is, maar nu voel je het ook echt.”