Het verhaal van de familie Hollander

“We hadden Lars zo graag een betere start gegund”

Vóór 16 februari 2009 hadden de ouders van Lars Hollander wel eens over een Ronald McDonald Huis gehoord. Maar echt van de hoed en de rand wisten ze niet. Na elf weken verblijf in het Huis in Veldhoven is dat wel het geval en kunnen zij zich niet voorstellen wat ze hadden moeten beginnen zonder dit gastvrij en liefdevol onderdak. Daphne en Martin Hollander, de trotse ouders van Lars, vertellen over hun ervaringen.

 

Enorm vertrouwen

Daphne Hollander met Lars in het Máxima Medisch Centrum. Fotografie: Martin Hollander

Daphne Hollander met Lars in het Máxima Medisch Centrum. Fotografie: Martin Hollander

“Eigenlijk zou Lars een meikindje zijn, maar hij kondigde zich met 27 weken in februari al aan. Hij heeft er heel erg zijn best voor gedaan om in plaats van een Stier een Waterman te zijn”, lacht Martin. Nu kunnen ze er gelukkig grapjes over maken. Terwijl ze in eerste instantie niet beseften dat een vroeggeboorte zoveel risico’s met zich kon meebrengen, bleek de situatie meer kritiek dan ze dachten.

Daphne: “Ik ging heel onbevangen en relaxed naar het Máxima Medisch Centrum (MMC) in Veldhoven, waar bleek dat ik een infectie had. Als de geboorte van Lars werd tegen gehouden, liep zijn leven gevaar. De keus was niet moeilijk, dus werd hij op 16 februari, 3 maanden te vroeg geboren. Lars had ademhalingsproblemen en kon niet op eigen kracht ademhalen. Volgens de Apgar-score, de maat van zelfstandigheid, klom hij met behulp van beademing in tien minuten van een 2 naar een 9. Dat was een pak van ons hart. Als ik thuis was bevallen, had ons kindje nooit een kans gehad! Dankzij de geweldige zorg en het adequate optreden van de NICU (Neonatale Intensive Care Unit) van het MMC hadden we, ondanks de angst dat het hier en daar niet goed zou kunnen gaan, een enorm vertrouwen in de deskundigheid van het personeel,” zegt Daphne.

 

"We konden onze zorgen, angst en blije momenten heel goed met elkaar delen."

 

Hetzelfde schuitje

Martin en Daphne waren heel nauw betrokken bij de ontwikkelingen en de voorbereidingen op de onderzoeken die Lars moest ondergaan. De afgelopen maanden leefden ze van uur tot uur, veel verder keken ze niet; de situatie veranderde continu. Omdat Lars hun eerste kindje is, hadden ze geen referentie. Voor zijn leeftijd van 27 weken was hij met een gewicht van 1.250 gram niet extreem klein. Martin: “Wel hadden we er heel veel moeite mee dat Lars zo voor zijn leven heeft moeten knokken. We hadden hem zo graag een betere start gegund”. Op dezelfde dag als Lars, zag ook Max het levenslicht. Zijn ‘tweelingvriendje’ zoals we hem sindsdien noemden, kwam bij Lars op de kamer te liggen. Hier ontmoette ik de papa van Max die samen met zijn vrouw ook in het Ronald McDonald Huis verbleef. Het was een hele bijzondere ervaring dat we zo aan elkaar werden toevertrouwd. We zaten alle vier in hetzelfde schuitje en konden onze zorgen, angst en blije momenten heel goed met elkaar delen. Naast de betrokkenheid en lieve zorgen van de vrijwilligers, hebben we heel veel steun aan elkaar gehad.”

 

Geweldige opvang

Kleine Lars vecht voor zijn leven in de couveuse op de NICU in Veldhoven. Fotografie: Martin Hollander

Kleine Lars vecht voor zijn leven in de couveuse op de NICU in Veldhoven. Fotografie: Martin Hollander

Daphne kan er maar niet over uit hoe geweldig de opvang van de vrijwilligers in het Huis was. “Ze waren altijd op de achtergrond aanwezig en stonden altijd klaar om in te springen als het nodig was. Voordat we het ons ook maar konden bedenken, was het probleem al opgelost. Alles wat we nodig hadden, was er en dat was echt een openbaring. Met de zorg die we voor Lars hadden, hoefden we ons verder

nergens druk over te maken”. Daphne en Martin staan aan de vooravond van hun afscheid en hun gevoel hierover is dubbel. Blij dat ze Lars nu eindelijk naar zijn eigen kamertje kunnen brengen en ze met zijn drietjes kunnen zijn, is het afscheid van al die lieve mensen minder leuk. “Nu staan we er helemaal alleen voor en dat zal in het begin best even wennen zijn. Vooral omdat Lars wel eens ‘vergeet’ te ademen tijdens de voedingen. We zullen moeten leren hiermee om te gaan”. Met 2.850 gram en een week vóór de uitgerekende datum, is Lars ontslagen uit het MMC. Zijn ouders zullen nog vaak met veel ontroering terugdenken aan die eerste drie maanden.

www.artinholland.nl/lars.html  (Martin Hollander is fotograaf en maakte een mooi (foto-) verslag over Lars)

 

Elk jaar een thuis ver van huis voor 4.000 gezinnen dankzij uw steun!

Waar zitten we?

Hoofdsponsor: logo McDonald’s    Deze site is mogelijk gemaakt door:  logo PDC    en  logo Graphic