Astrid en Hajo Carmiggelt logeren in het Ronald McDonald Huis samen met hun oudste zoontje Joris. Zijn kleine broertje Pepijn ligt in het Wilhelmina Kinderziekenhuis (WKZ). Omdat Joris niet bij Pepijn op de afdeling mag komen, logeerde hij een tijdje bij opa en oma. Hij kreeg echter zo’n ongelooflijke heimwee naar zijn ouders, dat ze hem daar weer opgehaald hebben.
Ongeloof
Grote broer Joris knuffelt de kleine Pepijn.
Met de 20 weken echo constateerden de artsen een flinke afwijking aan het hart van Pepijn. De ouders kregen te horen dat hun kindje niet levensvatbaar zou zijn. Binnen vier dagen moesten ze besluiten of de zwangerschap wel of niet doorgezet zou worden. Een afschuwelijk dilemma. Astrid: `We wilden in ieder geval de zwangerschap laten voortduren, de natuur zijn loop laten gaan en niet actief de zwangerschap beëindigen. Omdat we het gewoon niet wilden geloven, vroegen we om een ‘second opinion’. We twijfelden eraan of de artsen het echt wel goed gezien hadden.
Emotioneel
Op 18 december bij zijn geboorte waren heel veel artsen in touw voor de kleine Pepijn. Hij heeft 8 dagen op de intensive care afdeling gelegen en ook nog een aantal dagen op de medium care afdeling. Een intensieve tijd. ‘Tijdens de kerstdagen waren we ook in het Ronald McDonald Huis’ vertelt moeder.`We waren heel emotioneel, de hormonen werkten bij mij ook nog flink na. We waren onder de indruk van alles wat er in het ziekenhuis gebeurde, maar ook van het Ronald McDonald Huis hier. Met Kerst was er een heerlijk gourmetdiner voor alle gasten. We hoefden helemaal niets te doen, we mochten zelfs helemaal niets doen’.
Ontspanning
Hajo meldt:`Als ouders snap je heel goed van elkaar dat je er wel eens helemaal doorheen zit en probeer je elkaar te steunen. Soms ben je stil, heb je niets nodig en wil je alleen een kop koffie drinken. Dan is er een moment van ontspanning, gezellig kletsen en een lekker drankje erbij aan de grote tafel in de woonkamer. Even op bed gaan liggen en wat tv kijken of een fiets van het Huis lenen en boodschappen doen en zo een frisse neus halen. Het kan allemaal. We hebben hier zelfs nog de geboortekaartjes zitten maken toen we wisten dat het stabiel was met Pepijn´.
Goed terecht
De lange, ingewikkelde en levensnoodzakelijke operatie vond uiteindelijk in februari plaats en is nu al een tijdje achter de rug.`We kijken enorm uit naar het moment dat we naar huis kunnen gaan. Als we nu de fooienbox zien bij de kassa van een McDonald’s restaurant, weten we heel goed waar het geld terecht komt en doen er wat extra´s in´, vertelt Hajo.
Elk jaar een thuis ver van huis voor 4.000 gezinnen dankzij uw steun!
Waar zitten we?
