De ouders van de zieke Luka kwamen op 7 januari met koffers vol spullen aan in Ronald McDonald Huis Utrecht. Bij aankomst waren ze blij verrast met alle voorzieningen in het Huis. Dat de gastenkamers uitgerust waren met beddengoed en handdoeken hadden ze niet verwacht, ze hadden dat allemaal van thuis meegenomen.
Contact
De familie Skulic met oma in de tuin van Ronald McDonald Huis Utrecht.
’Wij zijn zo dankbaar voor alles wat jullie hier doen’, zegt mevrouw Skulic. ‘Alle alledaagse zaken zijn in orde, het Huis is netjes en de mensen zijn vriendelijk voor ons. De vrijwilligers proberen zelfs op allerlei mogelijke manieren contact te maken met oma Terezija´. Oma Terezija is de moeder van haar man. Zij komt uit Kroatië en is sinds januari in Nederland om het gezin bij te staan bij de ziekte van hun zoon Luka. Oma Terezija spreekt geen Nederlands maar doet haar best te communiceren met de mensen in Huis.
Leukemie
Luka kreeg in maart 2005 acute leukemie en werd daarvoor behandeld in het VU medisch centrum in Amsterdam. In juni 2007 was alles redelijk goed met hem en ging de familie op vakantie naar Kroatië. Iets wat de jaren daarvoor door de ziekte van Luka niet mogelijk was. Terug van vakantie bleek de leukemie toch weer terug gekomen. Dat was een flinke tegenvaller voor de hele familie. Een zwaardere chemokuur en bestralingen waren nodig en uiteindelijk onderging Luka op 21 januari een beenmergtransplantatie in het Wilhelmina Kinderziekenhuis te Utrecht.
Lang wachten
De familie wachtte in spanning op het opkomen van goede cellen in het bloed van Luka. Dat wachten duurde eigenlijk veel te lang, ook voor zijn tweelingzusje Una. Ze mocht niet bij haar broertje komen en ze miste hem. Mevrouw Skulic dacht in deze tijd vaak aan haar vader die aan leukemie is overleden en er kwamen dan ook veel herinneringen en verdriet boven. Mevrouw Skulic:´Op zo’n emotioneel moment is het fijn dat je kan kiezen of je even alleen op je kamer wil zijn, of met andere gasten een praatje wil maken. We voelen ons hier erg thuis, maar het liefst gaan we natuurlijk naar ons eigen huis.´
Naar huis
En wat een geluk, want veel eerder dan verwacht blijkt Luka 100% goede cellen te hebben en dat was waar ze op hoopten. De familie mag na 8 weken weer naar huis! Naar huis met alle spullen en koffers die ze hier mee naar toe hadden genomen. Het werd een kleine volksverhuizing waar zelfs een extra taxi aan te pas moest komen.
Een ziek kind kán niet zonder zijn vader en moeder!
Waar zitten we?
