´Zonder het Ronald McDonald Huis hadden we het niet gered´

Zondag 22 mei 2011 kleurde de tuin van Ronald McDonald Huis Utrecht rood door twaalf fietsers onder leiding van Roel Harms. Roel was bezig met de voorbereiding voor de bijzondere Alpe D’HuZes bergbeklimming. De reden van deze beklimming is dezelfde waarom hij en zijn vrouw Monique zo lang in het Utrechtse Huis hebben gewoond. Hun 13 jaar oude zoon Stefan heeft lang in het Wilhelmina Kinderziekenhuis gelegen omdat hij streed tegen leukemie. Een strijd die hij helaas verloren heeft. Stefan overleed op 15 april 2010. Met deze fietstocht steunt Roel KWF Kankerbestrijding.

Hetzelfde gevecht

Naast Monique en Roel zaten ook Henk en Froukje Dermois in de tuin te wachten op de fietsers. Henk en Froukje zijn de ouders van Chris die net als Stefan in dezelfde periode vocht tegen leukemie.  

Monique en Froukje zijn twee moeders die hetzelfde meemaakten met een totaal andere afloop. Monique is een hele rustige, bescheiden en dappere vrouw. Froukje een enthousiaste prater die gedurende de ziekte van haar zoon Chris ongelofelijk opgewekt en moedig bleef.

Bijzonder

Stefan heeft de strijd niet kunnen winnen terwijl het nu met Chris na een heel lang en zwaar traject goed gaat. ‘Ik vraag me vaak af waarom Chris het wel heeft gehaald en Stephan niet’, zegt Froukje. Monique beaamt dit maar voegt eraan toe dat ze zich realiseert dat ze hier nooit een antwoord op zullen krijgen. Waarom valt het kwartje de ene keer naar links en de andere keer naar rechts?

‘Wat een verschrikkelijke tijd was het ‘, vertelt Froukje. ‘We gingen soms 10 stappen vooruit en 9 achteruit. Of zelfs 10 vooruit en 15 achteruit . Ik voel me wel eens schuldig ten opzichte van mensen als Monique en Roel. Chris is er nog en hun kind niet. ‘

Rust

‘Maar zonder het Ronald McDonald Huis hadden we het echt niet gered’, benadrukt Froukje. ‘De rust die we daar vonden was zo nodig.  Ik was continue onrustig. Zat ik op de ene plek dan vond ik dat ik ergens anders moest zijn. Was ik daar dan wilde ik daar weer weg. En al die lange dagen en weken in de ziekenhuiskamer zitten. ‘

Monique: ‘Het verblijf in het Huis reguleerde ook een beetje het bezoek van familie en vrienden, wat soms erg druk en vermoeiend kon zijn´.

Nagedachtenis

Door een toevallige ontmoeting zijn Roel en Monique met Henk en Froukje in contact gebleven en dat is ook de reden van de komst van Henk en Froukje naar het Ronald McDonald Huis om het team van Roel een hart onder de riem te steken en Stefan op deze bijzondere dag te gedenken.