Het verhaal van... de familie Spruijt

In 2009 verbleef de familie Spruijt in ongeveer vijf maanden Ronald McDonald Huis Tilburg. Dochtertje Amber heeft sinds haar geboorte in 2005 een hartafwijking. Amber had een klein gaatje tussen 2 hartkamers, waarvan ze wisten dat een operatie nodig was.  De familie trok naar het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam om Amber te laten behandelen. Wat een simpele, routine ingreep had moeten zijn, is een drama geworden.

Op woensdag  10 juni 2009 werd Amber geopereerd Michel en Clarisse vertellen over die bewuste ochtend: “Tegen kwart over 8 werden we gehaald om naar de anesthesie te gaan om Amber onder narcose te brengen. Tegen half 12 kwam de cardioloog bij ons en met vijf woorden werd onze wereld totaal op z’n kop gezet. ‘We hebben een groot probleem’ zei de cardioloog”.

“De meest vreselijke tijd die je je kan voorstellen is ineens realiteit geworden”

“In een uur tijd zijn Clarisse en ik veranderd van gelukkige ouders tot 2 hoopjes ellende. We wilden onze kleine meid niet kwijt! ’s Morgens hadden we nog een vrolijk kind en ’s middags wisten we niet eens of we nog een kind hadden”, vervolgt Michel.

Tegen een uur of half negen ‘s avonds werd ons verteld dat de operatie was geslaagd. Het was nu zaak om Amber te stabiliseren. Na 14 uur onzekerheid mochten we eindelijk bij onze kleine meid en wisten we zeker dat ze echt nog leefde. Als ik haar door haar haren aaide kreeg ik een vreemde sensatie alsof ze mij probeerde te vertellen dat het allemaal goed zou komen. We zijn blij dat we op het laatste moment een kamer kregen in het Ronald McDonald Huis dat meteen naast het Sophia Kinderziekenhuis ligt. Van slapen kwam uiteraard niets.”

In de navolgende zeer spannende weken werd langzaamaan duidelijk dat Amber niet wakker werd, ondanks de verminderde medicatie. Er werd gezocht naar een goede vervolgbehandeling. Michel en Clarisse kwamen daarvoor in contact met Revalidatiecentrum Leijpark in Tilburg, een centrum voor vroege intensieve neurorevalidatie.

“Toen we in het Revalidatiecentrum Leijpark aankwamen was onze Amber zo slecht dat ik het verschil niet voelde tussen het in bed leggen van een zak aardappelen of onze Amber. Er was totaal geen enkele reactie. De specialisten in Rotterdam waren erg sceptisch. Zij hadden ons voorbereid op het feit dat onze Amber nooit meer echt bij bewustzijn zou komen. We waren zelf ook niet echt optimistisch maar wilden wel alles doen wat binnen ons vermogen lag.”

"Als bij een wonder kregen we langzaamaan onze Amber terug"

“Samen met de therapie hebben we de weg naar herstel ingezet en als bij een wonder kregen we langzaamaan onze Amber weer terug. Ze is nu zover dat verder kan revalideren in een centrum vlak bij onze woonplaats. Ze zit, eet, brabbelt lekker en lacht weer. Kortom,  wij zijn weer hoopvolle ouders geworden. De tijd dat we logeerden in het Ronald McDonald Huis Tilburg is voor ons heel waardevol geweest. We konden met het management en de vrijwilligers praten over wat ons bezighield of gewoon een praatje houden over het weer. We deelden lief en leed, het ongelofelijk hoe je een band krijgt met elkaar. Natuurlijk is de weg nog lang en zwaar, maar wij geloven weer in de toekomst, mét Amber!”

Amber met manager van Ronald McDonald Huis Tilburg Franca Adriaans