‘Gasten leggen nu veel sneller contact met elkaar’

Eef Titulaer-Schoon beschrijft haar ervaringen in Ronald McDonald Huis Maastricht. Ze verbleef in het Huis tijdens een ingrijpende verbouwing.

“Op 7 november 2008 werd ik met een ambulance van het Viecurie ziekenhuis in Venlo naar het azM in Maastricht gebracht. Ik kreeg spontane bloedingen, bij een zwangerschapsduur van vierentwintig  en een halve week, en daardoor waren mijn vliezen gebroken.In het azM werd ik gelijk aan de weeënremmers gelegd om te voorkomen dat ik al zou bevallen. Mijn man was er ook en kon gelukkig direct terecht in het Ronald McDonald Huis. Ideaal, want ik kon elk moment bevallen en dan is de afstand van en naar Venlo toch echt te ver.

Dag en nacht

Vier weken hebben we de bevalling nog tegen kunnen houden. Tuur is op 2 december geboren bij achtentwintig weken en twee dagen. Op 9 december ben ook ik naar het Ronald McDonald Huis gegaan. Erg fijn, want zo konden we toch dag en nacht naar ons zoontje. Ook kon onze dochter Guusje, nu inmiddels 3 jaar,  bij ons in het Huis zijn.

In de periode dat wij in het Ronald McDonald Huis zaten, was een grote verbouwing gaande. Er kwamen  nieuwe gemeenschappelijke ruimtes en er kwamen zeven gastenkamers bij.

Veel breekwerk, stof,  klussende mannen en gratis wekservice tussen 7 en 8 uur. Kerst en oud en nieuw hebben we nog in de oude woonkamer gevierd. Op de eerste verdieping was een rookvrije woonkamer met tv-hoek en meerdere eethoeken, hier kon je ook met je bezoek zitten. Verder vond je hier drie keukenblokken. Op de tweede verdieping was ook een gemeenschappelijke ruimte,waar gerookt kon worden.

'Er werd nu sneller contact gelegd tussen gasten onderling'

23 januari 2009 zijn we verhuisd naar de nieuwe gemeenschappelijke ruimte op de begane grond. Wauw, wat mooi was wat! Eén grote ruimte. Een mooie grote keuken met twee kookeilanden, drie afwasmachines, koelkasten verdeeld over kamernummers, eigen kastjes voor je voorraad op kamernummer, diverse eethoeken, zithoekje aan de ene kant en een tv-zithoek aan de andere kant met een supergrote flatscreen tv. Absoluut een vooruitgang. Er werd nu veel sneller contact gelegd tussen de gasten onderling, want iedereen kwam nu samen in  dezelfde ruimte. Ook erg fijn om met ‘lotgenoten’ wat te kunnen praten over van alles.

In maart was de officiële opening van de nieuwe keuken met topkok Hans van Wolde van restaurant Beluga. Dat hebben we nog net meegemaakt. Op 6 april 2009 mocht Tuur na ruim vier maanden eindelijk naar het ziekenhuis in Venlo.

Onder de indruk

Begin mei hebben we nog een weekje in het Ronald McDonald Huis gelogeerd, Tuur moest nog één operatie ondergaan. Ook toen waren we nog steeds onder de indruk van de ‘nieuwe’ woonkamer.  Al met al een grote verbetering. Ook omdat er nu nog meer kamers zijn en meer mensen gebruik kunnen maken van het huis en zo dichterbij hun kind kunnen zijn.”