Van het een op het andere moment stond het leven van de familie Kristmann uit Apeldoorn op zijn kop. Hun jongste telg Marit was net 1 jaar oud toen ze in november 2008 naar het ziekenhuis ging voor het verwijderen van haar neusamandelen. “Na de operatie kreeg ze een bloeding”, vertelt moeder Krista. “Haar bloed stolde niet. Ze moest met spoed naar de operatiekamer.”
Snel werd duidelijk dat de waarde van haar bloedlichaampjes veel te laag was. Twee weken van uitgebreid onderzoek in het Wilhelmina Kinderziekenhuis (WKZ) volgde.
Bij het horen van de uitslag verdween de grond onder hun voeten. Krista:
“Onze dochter had een zeldzame vorm van leukemie. Haar overlevingskans was 40 procent als ze een stamceltransplantatie kreeg. Onze eerste gedachte was Marit gaat dood, maar daar wil je al snel niets meer van weten. We zetten alles op alles.”
Een hectische tijd volgde voor het gezin Kristmann. Ze logeerden enkele maanden met hun dochter Inge van 7 in Ronald McDonald Huis Utrecht. “Het is fijn dat je bij kunt komen in een huiselijke omgeving, maar toch dicht bij je kindje kunt zijn,” aldus vader Peter. “Je hebt de ruimte om achter je laptop te kruipen, te koken of om je af te zonderen.”
Ook voor de Huiskamer die nu in het WKZ wordt gebouwd, geldt dat je even uit de ziekenhuissfeer kunt stappen. Volgens Krista kijken hier veel gezinnen naar uit. “Als je wacht op een uitslag of als je kind geopereerd wordt, wil je je terugtrekken en proberen even de spanning los te laten. Dan biedt zo’n Huiskamer uitkomst.”
Zwerver
Vooral de avonden blijken lang te zijn als je in het ziekenhuis moet zijn. “Af en toe voelde ik mij net een zwerver, alsof ik geen plek had om ergens heen te gaan.” Straks kun je in de Huiskamer nog even televisie kijken, een boek lezen of een luisterend oor vinden voordat je gaat slapen.
Gelukkig gaat het inmiddels beter met Marit. Ze heeft nog wel tweewekelijks controle en krijgt extra eiwitten voor het versterken van haar immuunsysteem. Peter: “Onze kleine meid is ontzettend sterk. Ze krabbelt langzaam op.”
Overnachten in Utrecht is niet meer nodig, al brengen ze nog steeds veel uren door in het ziekenhuis. Ook nu zou een’ Ronald McDonald Huiskamer prettig zijn. Krista: “Voor een belletje met het thuisfront, of tijdens de wachtmomenten bijvoorbeeld. Het is echt belangrijk dat die Huiskamer er komt!”
Met uw steun kunnen gezinnen met een ziek kind even ontsnappen aan de ziekenhuissfeer
Waar zitten we?
