Vlak voor haar 4e verjaardag werd Maysa Talhaoui voor langere periode opgenomen in het Juliana Kinderziekenhuis. Nog geen 10 kilo weegt het meisje dat periodes heel moeizaam voeding opneemt en verwerkt in haar lijfje. Haar ouders nemen voor de derde keer intrek in het Haagse Huis. “Ons eigen huis herinnert aan de zware nachten voor de opname” vertelt mama Asma bedrukt. “We zijn in twee maanden helemaal vertrouwd geraakt met het leven in het ziekenhuis en Ronald McDonald Huis.”
In het ziekenhuis
Moeder Asma voert Maysa met kleine hapjes weer wat vaste voeding.
In het ziekenhuis mocht Maysa eerst anderhalve maand niets eten of drinken, op water en sondevoeding na. Medicatie bracht haar maag en slokdarm tot rust. Daarna werd in rustig tempo het menu weer opgebouwd. Wanneer ze een paar dagen niet spuugt en de maaltijden weer eet, mag het gezin naar huis. Echt vooruitkijken doen Asma en Achmed niet: “Maysa valt telkens van de een op andere dag terug in het probleem… eindeloos spugen en afvallen.”
Dagelijks leven
Vader Achmed kan dankzij het Ronald McDonald Huis dicht bij zijn dochter Maysa zijn.
De ouders proberen hun dagelijks leven voort te zetten en combineren de intensieve zorg voor hun dochter met werk. Maysa kan door onduidelijke oorzaak niet lopen, niet zitten, niet staan, niet praten en ook niet zelfstandig eten of drinken. Normaliter gaat zij drie dagen naar het Tytylcentrum de Witte Vogel voor de nodige therapieën en opvang. Oma vangt Maysa na schooltijd op. “Gelukkig konden we regelingen treffen met onze werkgevers, maar het wordt steeds moeilijker. De onzekerheid over wat ze mankeert is het moeilijkst om mee om te gaan.”
Hoera: Maysa 4 jaar!
“Hier ‘wonen’ bespaart ons heel veel ongemakken. Bovendien zijn we hier als gezin nu vaak bij elkaar terwijl we elkaar anders nauwelijks zouden zien.” Achmed en Asma vinden de zorg en aandacht die ze in het Huis ontvangen onvoorstelbaar. “Op haar vierde verjaardag speelde Maysa ’s ochtends met een paar kindjes in de snoezelkamer en ’s middags kwam onze familie haar feliciteren in het Huis. We waren echt bang dat we haar verjaardag aan ons voorbij moesten laten gaan...maar dat hoefde gelukkig niet! We hebben totaal geen idee wat haar toekomstperspectief is. Desondanks zien we in de goede periodes een gelukkig en tevreden meisje in haar en dat maakt van ons ook gelukkige ouders!”
In het Ronald McDonald Huis kan Maysa even spelen met haar familie en vriendjes.
Fotografie: Marieke Timp
Elk jaar een thuis ver van huis voor 4.000 gezinnen dankzij uw steun!
Waar zitten we?
