“Na verloop van tijd voelde het Ronald McDonald Huis echt als ons tweede thuis”

Sommige gezinnen vinden noodgedwongen maandenlang een thuis in een Ronald McDonald Huis. Zoals de familie Potappel uit Emmeloord, die maar liefst acht maanden in Huis Groningen verbleef nadat moeder Jenny veel te vroeg beviel van een tweeling.

Erwin en Jenny Potappel kregen in april 2006 hun eerste kind. Na een ziekenhuisopname van Jenny werd zoon Thomas Reeuwke geboren. Hij heeft het moeibius syndroom (aangezichtverlamming) en klompvoetjes. Anderhalf jaar later raakte Jenny opnieuw zwanger, dit keer van een tweeling. Op de echo was te zien dat bij één van de baby’s de navelstreng aan de verkeerde kant van de placenta zat; waardoor het een groeiachterstand had. Een aantal weken later werd Jenny met zwangerschapsvergiftiging opgenomen in Groningen. Na 28 weken zwangerschap werden Jeffrey en Sharon geboren; ze werden direct naar de afdeling neonatologie gebracht.

Kantje boord

“Daar sta je dan. En nu? In Emmeloord een peuter van twee en in Groningen een tweeling van 28 weken: Sharon één kilo en Jeffrey 723 gram.” Jenny klopte aan bij het Ronald McDonald Huis. “Wat een uitkomst”, aldus Jenny. Maar hoe fijn de familie het verblijf in het Groningse ‘thuis ver van huis’ ook vond, het gezin leefde tussen hoop en vrees: “Sharon was vier dagen oud toen ze naar de Operatie Kamer moest vanwege een gekantelde darm. Jeffrey lag tot augustus op neonatologie aan de beademing. Hij kreeg drie keer een zware longontsteking. Het was iedere keer kantje boord.”

In mei 2008 werd de tweeling gesplitst; Sharon ging naar het Martini Ziekenhuis. “Iedereen in het Ronald McDonald Huis leefde erg met ons mee. Ik kon de auto onder het Huis parkeren, zodat ik 's morgens naar Sharon kon en 's middags naar Jeffrey.” Na 44 dagen in het Martini Ziekenhuis mocht Sharon met haar moeder mee naar huis: het Ronald McDonald Huis welteverstaan. Vader Erwin kwam steeds uit zijn werk en in noodgevallen.

Rust

Jenny: “Na verloop van tijd voelde het Ronald McDonald Huis echt als ons tweede ‘thuis’. We kregen in het Huis een grotere kamer, waar ik beter met de kinderwagen in kon komen. Alle dingen die nodig zijn voor Thomas en Sharon waren aanwezig. Het gaf mij vooral rust dat ik een kamer had dicht bij mijn kinderen. Je kunt met andere gezinnen of vrijwilligers praten in de gemeenschappelijke ruimtes, maar als je daar geen zin in hebt ga je naar je kamer.”

Echt naar huis

Na een spannende tijd werd Jeffrey op 29 december ontslagen uit het ziekenhuis. Toen kon het gezin echt naar huis. Jenny: “Jeffrey heeft nog een tijd thuis aan de beademing gelegen en een canule gehad, een buisje dat in het lichaam wordt aangebracht waarmee medicijnen worden toegediend. Nu gaat het gelukkig goed met onze tweeling. We moeten nog regelmatig terug naar het ziekenhuis in Groningen en maken dan, als er plaats is, weer dankbaar gebruik van het Ronald McDonald Huis.”

Maak het mogelijk dat gezinnen zoals de familie Potappel binnen vijf minuten bij hun zieke kind zijn. Steun het Ronald McDonald Kinderfonds.