“De vervelende momenten werden hier draaglijker”

Van het ene op het andere moment stond het leven van de familie Kristmann uit Apeldoorn op zijn kop. Hun jongste telg Marit was net 1 jaar oud toen ze in november 2008 naar het ziekenhuis ging voor het verwijderen van haar neusamandelen. “Na de operatie kreeg ze een bloeding”, vertelt moeder Krista. “Haar bloed stolde niet. Ze moest met spoed naar de operatiekamer.”

Snel werd duidelijk dat de waarde van haar bloedlichaampjes veel te laag was. Twee weken van uitgebreid onderzoek in het Wilhelmina Kinderziekenhuis (WKZ) volgden. Bij het horen van de uitslag verdween de grond onder hun voeten.

Krista: “Onze dochter had een zeldzame vorm van leukemie. Haar overlevingskans was 40 procent als ze een stamceltransplantatie kreeg. Onze eerste gedachte was ‘Marit gaat dood’, maar daar wil je al snel niets meer van weten. We zetten alles op alles.”

Net als thuis

Een hectische tijd volgde voor het gezin Kristmann. Ze logeerden enkele maanden met hun dochter Inge van 7 in Ronald McDonald Huis Utrecht. “Het is fijn dat je bij kunt komen in een huiselijke omgeving, maar toch dicht bij je zieke kindje kunt zijn,” aldus vader Peter. “Je hebt de ruimte om achter je laptop te kruipen, te koken of om je af te zonderen. Net als thuis, eigenlijk. De vervelende momenten werden hier draaglijker.”

Ontsnappen aan de ziekenhuissfeer

Ook voor de Huiskamer in het WKZ geldt dat je even uit de ziekenhuissfeer kunt stappen. Krista: “Als je wacht op een uitslag of als je kind geopereerd wordt, wil je je terugtrekken en proberen even de spanning los te laten. Dan biedt de Huiskamer uitkomst. Even weg van de witte ziekenhuismuren.”

Sterk en dapper

Gelukkig gaat het inmiddels beter met Marit. Ze heeft nog wel tweewekelijks controle en krijgt extra eiwitten voor het versterken van haar immuunsysteem. Peter: “Onze kleine meid is ontzettend sterk. Ze krabbelt langzaam op.” Overnachten in Utrecht is niet meer nodig, al brengt de familie nog steeds veel uren door in het ziekenhuis. “We houden warme herinneringen aan het Ronald McDonald Huis. En voor nu is het heerlijk dat we gebruik kunnen maken van de Ronald McDonald Huiskamer. Voor een belletje met het thuisfront of tijdens de wachtmomenten.”