Brief van zangeres Audrey Smits over Ronald McDonald Huis Maastricht:
Drie jaar geleden werd mij gevraagd om op te treden voor een goed doel: Ronald Mc Donald Huis Maastricht. Het was een groot concert, met onder andere Margriet Eshuis. Ik vond het fijn om op deze manier iets te kunnen betekenen voor een organisatie.
Onlangs mocht ik weer optreden voor hetzelfde goede doel op het country- en westernfestival in Thorn, maar ditmaal was het voor mij geheel anders.
Op 14 februari j.l, Valentijnsdag, werd mijn prachtige zoontje Benjamin geboren, in het ziekenhuis in Maastricht. Het ging allemaal redelijk goed naar omstandigheden, alleen had hij nog medische hulp nodig. Dus ons ‘manneke’ moest nog in het ziekenhuis blijven.
Ruim drie weken hebben we toen in Ronald McDonald Huis Maastricht verbleven.
Gemoedelijke sfeer
Meteen toen we het Huis binnenkwamen, hing er een gemoedelijke sfeer. Mooi huis, sfeervol en gezellig, huiselijk, veilig. Ondanks alle ellende, voelde je je er meteen thuis. Het was geen makkelijke tijd, en dat was het voor de meeste aanwezige ouders niet. Je hoorde allerlei verhalen van gasten, het ene nog erger dan het andere. En veel kon je niet doen, ieder zat met zijn of haar eigen verdriet. Maar toch, je was niet alleen met je verdriet en zorgen. Er waren meer mensen die in hetzelfde schuitje zaten en die dezelfde zorgen en verdriet deelden.
En de vrijwilligers die in het Huis werken waren altijd op loopafstand. Ze waren een luisterend oor als je dat wilde, maar lieten je ook alleen als je daar behoefte aan had. Ze gaven raad bij praktische vragen, maakte de boel keer op keer weer schoon en maakte het Huis gemoedelijk, door bijvoorbeeld een bloemetje op tafel te zetten. Het lijken nu misschien kleine dingen, maar in de situatie waar je je dan bevindt, is dit oh zo belangrijk!
Toen wij er waren, hadden we ‘geluk’ dat we een kamer konden krijgen. Het Huis zat hartstikke vol. Normaal gesproken zou dat een goed teken zijn natuurlijk, goede business, maar als een Ronald McDonald Huis volzit, is dat juist heel erg eigenlijk. Helemaal als er dan ‘nee’ moeten verkocht aan ouders, die vaak ver van huis zijn en een ziek kind achter moeten laten in het ziekenhuis. Die mensen wil je binnenhalen, ze een ‘thuis’ bieden, dicht bij hun kindje.
Groter
Daarom is het zo fijn dat Ronald McDonald Huis Maastricht aan het verbouwen is en groter wordt. Zodat er nog meer mensen gebruik kunnen maken van de gastvrijheid, van het gevoel zo dicht mogelijk bij hun kindje te kunnen zijn, dag en nacht even naar het ziekenhuis te kunnen lopen, om voeding te geven, een verhaaltje voor te lezen of samen nog wat te kletsen. Of gewoon om even een nachtzoentje te geven en te kijken hoe mooi hij of zij slaapt.
Ik ben heel blij dat wij zo welkom waren in het Huis en de mogelijkheid hebben gehad om zo dicht mogelijk bij ons zoontje te kunnen zijn. Vandaar dat ik nu ook heel blij ben, dat ik met een optreden iets terug kan doen voor het Huis.
Margo, Francis en alle andere medewerkers van het Huis: heel erg bedankt voor de goede zorgen en de gastvrijheid. Ga door met al het goede werk, want het is oh zo belangrijk dat er mensen als jullie zijn en dat er Ronald McDonald Huizen bestaan.
Veel liefs,
Audrey Smits
Elk jaar een thuis ver van huis voor 4.000 gezinnen dankzij uw steun!
Waar zitten we?
Nieuws
Populair op deze site
Deze site is
mogelijk gemaakt door: 
en 
